Nieuwe klanken leren

20130215 Nieuwe klanken leren UITGEWERKT mtwvdb UITSNEDE mtwvdb 20130215 Nieuwe klanken leren UITGEWERKT mtwvdb

Woorden intrigeren me vaak, maar soms irriteren ze me ook mateloos. Vooral als ze te pas en te onpas worden gebruikt. Op momenten in een gesprek dat je denkt: waarom nu en hier? Neem nou ieuw. Ik vond het eerst nog niet zo’n vervelend woord. Wellicht viel het me niet op. Verkoudheid of griep is er ook al wanneer je het nog niet weet. En nu kan ik niet meer om ieuw heen. De incubatietijd is al lang verstreken.
Op tv, in de trein en op straat, overal hoor ik het. Stap er gewoon overheen en negeer het, zou je zeggen. Maar dat kan ik niet. Ik blíjf me mateloos irriteren aan deze stopklank. Ik dacht eerst nog dat ieuw alleen door jongeren werd gebruikt. Zij hebben hun eigen taaltje; willen stoer doen. Daar kan ik nog wel mee leven. Maar zelfs volwassenen op tv durven het ie-woord in de mond te nemen. Wat wil je dan bewijzen? Dat je erbij hoort en ook meedoet aan de nieuwste rage.

Lees verder

Meesters in gevaarlijk experimenteren

20121210 Meesters in gevaarlijke experimenten TEKST MARION uitgewerkt MTWVDB

De Schotse Katholieke Kerk waarschuwt ons voor gevaarlijke experimenten las ik in een piepklein artikeltje in de NRCNext. Maar waar zit het gevaar dan?  In ons dagelijks leven doen we er alles aan om dit te voorkomen. We willen juist veilig leven. Doen onze autogordels om, steken niet roekeloos een drukke weg over en laten nooit het gasfornuis aan. De gemiddelde mens wil het risico op gevaar verkleinen en zichzelf, laat staan de ander,  geen letsel toebrengen. Hij is dus geen thrillseeker en houdt zeker niet van gevaarlijke experimenten.  Daarbij denk ik aan scheikundigen met ronde brilletjes en lange witte jassen achter gesloten deuren. Mannen die eruit zien als professor Barabas uit Suske en Wiske, en in de weer zijn met reageerbuisjes en groengele substanties. Voeg daar dan een flinke dosis spanning  aan toe en je bent er. Lees verder

Ik vorm mijn eigen verhaal

Zij: ’Het is ook zo’n somber hok, waarom doe je er niet iets fleurigs aan. Dat heb je, je hebt zo’n algemeen soberheidsgebod over je (..) Lelijke kleren en een lelijke kamer en  helemaal geen uitspattingen op esthetisch gebied.’ Hij: ‘Nee, dat durf ik ook niet.’ Deze zinnen horen bij een geluidsfragment dat ik gisteren hoorde en mij tot nu is bijgebleven. Een man en een vrouw praten. Ze hebben beide ongeveer hetzelfde licht geaffecteerde accent: waarbij de o wat naar de eu neigt. Een accent dat ik vaker heb gehoord in Nederlandse tv-series en films uit de zestiger en zeventiger jaren. Bovenstaande zinnen komen uit de VPRO-documentaire (Holland Doc) ‘De Van Waveren Tapes’.  Verzamelaar Wim van der Aar vindt in de jaren tachtig 29 geluidstapes op het Waterlooplein en raakt geïntrigeerd door de titels. Na het beluisteren en grondig onderzoek blijkt dat de fragmenten eind jaren zestig tot en met eind jaren zeventig opgenomen zijn. Wim besluit er een documentaire van te maken. Lees verder